Hjá Steingeit eru mjög spennandi tímar framundan, þar sem miklar breytingar eru í vændum, sérstaklega á sviði peninga, viðskipta og tilheyrandi. Mikilvægt er að hugsa jákvætt , hafa hugfast að sá hlær best með síðast hlær og passa sig á að hlusta ekki á neikvæðar raddir sem reyna að draga úr steingeitinni um þessar mundir.

Steingeitin þarf að hvíla sig á hávaðasömum nöldurseggjum, tengja sig betur við náttúruna og borða mikið grænt. Nú er mjög mikilvægt að huga vel að ástinni, vera góður við maka sinna eða tilvonandi og koma honum eða henni á óvart.

Steingeitin þarf að vera dugleg að hringja í þá sem hún elskar, þá mun allt ganga vel. Steinn steingeitarinnar er Emerald. Hann veitir rómantík, peninga, jafnvægi og réttlæti. Styrkir einnig hjartastöðina, hjálpar gegn þunglyndi og er mjög góður heilar.

 

Ofangreint er spá fröken Sigríðar Klingenberg, how the hell did she know?????? 

Skyndilega og allt í einu greip Liljuna sú gríðarlega þörf að tjá sig á opinberum vettvangi. Ástæðan liggur hugsanlega í því að minns er aleinn heima í kotinu og mér finnst það LEIÐINLEGT! Er búin að tala svo mikið við sjálfa mig í kvöld að ég er orðin hundleið á Liljunni, frekar sorglegt ég veit. Kom heim úr vinnunni um átta leytið, var reyndar í símanum meira og minna til 10. Fór þá að þurrka af, þrífa klósettið og skúra. Græjaði fínu límmiðina í svefnherberginu, þvoði tvær þvottavélar og straujaði. Þá var klukkan bara 12 á miðnætti og minns nennti ekki að fara að sofa, dró fram vinnumöppuna og kláraði FME skýrsluna og da da ra.. nú er klukkan eitt og ég get ekki sofnað öðru vísi en að tjá mig eitthvað.. Maður er náttúrulega ekki í lagi.

 

Meðan ég burstaði tennurnar áðan varð mér litið í spegilinn eins og stundum vill verða meðan á þessari athöfn stendur. Hefði nú samt betur sleppt því, þvílík hörmungar sjón. Eitthvað hefur skaparanum mistekist að úthluta Liljunni gellugenunum. Huggaði mig við það að þetta hljóti bara að vera Steingeiturnar en svo rifjaðist upp fyrir mér að ég þekki fullt af gellum sem eru Steingeitur og ennþá meira að gaurum. Humm, ég verð bara í hjartanu að trúa því að mér hafi verið ætlaði eitthvað annað hlutverk en að gellast. Nú t.d. að skipuleggja, ég hlýt að flokkast sem skipulagsnörd og það útskýrir þá þetta gelluleysi í mér.

Hér koma nokkrar staðreyndir á hversu geld Liljan er á gellunni

Staðreynd nr 1:

Liljunni finnst ekkert voðalega gaman að kaupa sér föt. Jú auðvitað er það gaman, maður fær alltaf þennan netta fiðring að fá sér eitthvað nýtt og fínt EN hjá Liljunni fylgir fljótt í kjölfarið samviskubit að hafa eitt fúlgu fjár í fatatuðrur, fjárhæð sem gæti fætt indverskt götubarn í marga mánuði.

Staðreynd nr 2:

Liljan hatar að kaupa sér skó. Bíð statt og stöðugt eftir því að verði fundið upp hið heilaga skópar sem þjónar hlutverki spariskós, vinnuskós, stígvéls og inniskós, allt í sama pakkanum.

Staðreynd nr 3:

Snyrtiveski Liljunnar! Vegna ótta við aðgerðir heilbrigðisyfirvalda þori ég ekki undir neinum kringumstæðum að nefna hér hvaða ár ég keypti maskarann sem er í snyrtibuddunni. Sá nefnilega um daginn í "How clean is your house" sláandi staðreynd sem ég vil síst hugsa nánar um. Meikdollan mín er eins sorgleg og þær gerast. Búið að vera að klárast svo lengi að það hlýtur að fara að komast í heimsmetabókina. Með meikinu fylgir svampur sem var einu sinni heill. Í fyrra fattaði Liljan nefnilega þegar hún var að mála herbergi einkadótturinna að hana vantaði stenslisvamp og þar með fauk 1/3 af meiksvampnum. Nú einhverjar föndurframkvæmdir áttu sér stað um jólin sem þörfnuðust svamps og því fauk 1/3 til viðbótar. Það er því kannski ekki skrítið að gerist lítið í meikmálum með eina litla meikrönd og 1/3 og svampi.

Staðreynd nr 4:

Í 2 ár er Liljan búin að vera á leiðinni að kaupa sér gellusólgleraugu. Hef s.s. ekki átt sólgleraugu í örugglega hart nær 3 ár. Undur og stórmerki gerðust um miðjan júní þegar Liljan lét verða af því og fjárfesti í þvílíku gellugleraugunum, haba haba. Nema hvað, aldeilis ætlaði Liljan að vígja fínu gleraugun þegar hún var ein á norðurleið í Júní. Skellir upp brillunum þegar hún brunar úr Mosó, algjör skutla... sem breyttist fljótt í stórhættulegan ökumann. Jú þegar maður gengur með gleraugu, þá er það ekki að ástæðulausu, kannski sér maður eitthvað takmarkað og það vill svo skemmtilega til að auðvitað fjárfesti Liljan ekki í gleraugum sem styrk. Til að forðast umferðarslys þorði Liljan því ekki annað en að setja upp alvörugleraugun og til að viðhalda gellufílingnum skellti minns bara sólbrillunum á nefið líka. En eftir að hafa litið í spegil og séð hversu stórundarlegt og ógellulegt lúkkið var, fuku sólbrillurnar í hanskahólfið og hafa verið þar síðan!

Svona væri hægt að halda áfram lengi.. en helvítis klukkan tikkar.. og því kannski best að fara að sofa í hausinn á mér. Liljan kveður fyllilega meðvituð um það að er eitthvað mikið að í hausnum á mér

Hér er ég góðan daginn daginn daginn... Þeir sem voru farnir að óttast að Liljan hefði andast úr hori og sleni geta farið að anda léttar. Það þarf víst ögn meira til að leggja Liljuna að velli en þetta. Er búin að vera að taka ákveðið lyf við ritstíflu hins vegar og það virðist vera farið að virka.

Er ekki bara komin mars mánuður og hann meira að segja langt kominn. Þetta er að verða alveg skuggalegt hvað tíminn líður hratt svei mér þá. Fyrstu mánuðir þessa árs hafa leikið fjölskylduna í Laufengi nokkuð vel, fyrir utan heilsubrest og volæði tengt honum. Liljan að komast á skrið í vinnunni og allt gengur sinn vana gang. Dóttir okkar varð eins árs síðasta laugardag og eigum við því nú barn á örðu aldurs ári . Alveg eins og ég verð kona á fertugsaldri eftir rúmlega 1 og hálft ár. Í tilefni af því er ég búin að setja upp Excelskjal!! Thing to do, fyrir fertugt!! Á þessum síðustu og verstu tímum er eins gott að skipuleggja sig þar sem tíminn gjörsamlega þeysist áfram. Þegar við hjónakornin erum búin að samþykkja listann er aldrei að vita nema maður pósti honum hérna inn, svona til að fá vitni . Þetta þýðir sem sagt að ég er að skipuleggja næstu 10 ár og Robbi greyið þarf að samþykkja.

Eitt á listanum get ég alla vega lofað að verður gifting. Hvort sem Þorvaldsson samþykkir það eður ei. Ég reyndar laug því í Pragasam vin minn frá Indlandi, Marínunista og guðrækinn manninn, að við Róbert værum farin að skipuleggja brúðkaup. Þannig er nefnilega mál með vexti að einhvert klikkelsi var í emailsendingum okkar á milli síðasta ári og hann vissi því ekkert af því að við hefðum eignast barn. Þegar ég varpaði svo sprengjunni á hann um daginn, að við ættum 1 árs gamla dóttur, varð ég að milda höggið með því að tala um giftingu í framhaldið. Pragasam skilur nefnilega ekkert í því að við séum ekki búin að ganga frá þessum málum og þar sem hann er kominn með staðfestingu á því að við lifum í algjörri synd, þá varð bara að milda höggið. Held mér takist ekki að sannfæra hann að ég sé önnur María Mey.

já og talandi um brúðkaup. Þannig er mál með vexti að Liljunni tókst endanlega að drepa hrærivélina mína kvöldið fyrir afmælisdag einkadótturinnar. Hrærivélin sem er eiginlega bara þeytari, hefur verið gróflega misnotuð í marga mánuði í öllum mínum bakstri og sá hún því engan aðra leið út úr þessu víti aðra en að gefa upp öndina. Í stresskasti hafði minns samband við Önnu mína, reddara með meiru, og fékk lánaða Kitchen Aid vélina hennar... Og óboy óboy, I am inlove..... I WANT IT.... þvílík og önnur eins gargandi snilld. Svo dásamlega hljóðlát og yndisleg, falleg og fullkomin í alla staði. Eftir að hafa slefað yfir vélinni allt kvöldið, strokið henni og dásamað fær Robbi nóg af ástarbreiminu í mér. Arkar fram í eldhús og segir við kellu sína " þú verður bara að gifta þig til að fá svona".. ekki " við verðum að gifta okkur" eða eitthvað í áttina... Bara ég að gifta mig. Já kannski við indriði giftum okkur bara. Humm.. Annars held ég að Róbert leggi ekki í að giftast mér strax, hann er held ég ekki andlega búinn undir skipulagsbrjálæðið sem fylgir í kjölfarið 

En meira um bakstur..fékk vægt áfall í vikunni fyrir afmælið, þegar Liljan hélt í eitt örlítið brot úr sekúndu að Gestgjafinn væri með falda myndavél á mínu heimili. Er nefnilega lengi búin að vera með netaðganginn á Gestgjafann hjá Önnu minni, kolólöglegur notandi s.s. Sat eitt kvöldið í síðustu viku, með Indriða og Gestgjafasíðuna í annarri og kaffibollann í hinni. Var að leita að kökum fyrir afmælið og var búin að vera í dágóða stund þegar símaræksnið hringir. Liljan svarar og hvað heyrir kellan. Já góða kvöldið, þetta er hérna hjá Gestgjafanum!!!! Men, svitinn spratt strax fram og hjartslátturinn dúndraðist upp, eins og gerist hjá afbrotamönnum!! Fyrsta hugsunin var auðvitað, hvernig í andskotanum vissu þeir að ég væri að stelast!! En auðvitað var þetta bara argasta tilviljun, en þar sem þeir hittu svona svakalega á mig og Liljan gjörsamlega panikeraði, vissi ég ekki fyrr en minns var búin að kaupa 12 mánaða áskrift og segja já og amen við öllum. Þetta er náttúrlega bara svakalegt. Reyndar hefur verið draumur minn lengi að vera áskrifandi, maður verður víst bara að gera gott úr þessu 

Það er það sem líf mitt snýst um þessa daganna. Eina stóra horslummu!. Ég hugsa um hor, dreymi hor, og er bara hor út í gengi. Það er alveg ótrúlega langt síðan ég hef verið svona lasin og í svona langan tíma. Trúði því af mikilli einlægni á föstudagskvöldið að ég yrði fyrsta manneskjan sem myndi deyja úr hori. Horið er meira að segja farið að þrýsta svo ískyggilega á heilann að ég er farin að missa minnið. Ekki nóg með það, heldur er komið hor niður í tanngarðinn og núna er annar endajaxlinn í efri gómi farin að ganga niður á fáranlegum stað, allt út af horinu. Oj, hvað þetta er glatað. Þar sem Liljan var mikill aðdáandi teiknimyndarinnar "Einu sinni var" með Fróða og félögum get ég ekki annað sen séð ljóslifandi fyrir mér stríðið sem geysar inni í mér þessa stundina. Þar sem bakteríurnar læðast út um allt og horið gjörsamlega flæðir innan í mér. Eins gott að góður gæjarnir fari að vinna stríðið, annars hreinlega fer ég að gefast upp .

 

jæja, verð að fara að snýta mér, surprise surprise.. ekkert slor.. bara hor... 

Hér er Liljan mætt til að kasta af sér alls konar déskotans vitleysu og blaðri. Örugglega dass af pirringi og væli líka og biðst ég bara afsökunar á því strax. Eitt af áramótaheitunum í ár var að taka sig á í blogginu. Ekki það að maður haldi að sé eitthvað varið í þetta blessa blogg hjá manni. Nei aðallega bara til að viðhalda geðheilsu minni, svo hausinn springi ekki í ofhleðslu á pælingum. 
.. anyways.. alveg andlaus núna.. later